Het begon met een eerste interesse in de allerkleinste deeltjes (kwantumfysica). Wat ik leerde door hierover te lezen en kijken hielp me om de drempel van scepsis over te stappen en me bezig te houden met meer metafysische vragen.

Als deeltjes over gigantische afstanden directe interactie met elkaar kunnen hebben, wat zegt dat dan over onzichtbare invloeden op ons als mens? En de verbondenheid met elkaar? Wat zijn we dan, echt? En waarom? Als deeltjes zich onvoorspelbaar gedragen wanneer er wel of niet wordt gekeken, wat zegt dat dan over de rol van bewustzijn in wat wij werkelijkheid noemen?

Wat ik eerst vond toen ik daarin dook was een absolute wirwar van abstracte systemen, spirituele (new-age) stromingen en mystieke ideeën. Mooi, maar vaak lastig te plaatsen, laat staan integreren in het gewone leven. Wat ik zocht was niet per se iets ‘zweverigs’ of iets wat buiten de gevestigde norm moest zijn. Ik wilde gewoon iets dat klopte op meerdere niveaus. Iets dat dieper ging dan pure theorie, maar wel bruikbaar was in mijn persoonlijke leven. Dat bracht me redelijk snel bij de Vedische kennis. Die is zó diepgaand en zó overduidelijk praktisch, dat het moeilijk te begrijpen is hoe deze enorme schat aan kennis in het Westen grotendeels ongezien en onbenut blijft. Na het onderzoeken van meerdere (post-Vedische) kennistradities kwam ik bij de leer van Sri Aurobindo. Wil je daar meer over weten, vraag het dan gerust.

Ik ben scherp en nuchter, maar ook diep voelend en bewust. Ik vraag door, zoek naar verbanden en ben gebrand op de essentie. Door mijn intuïtie merk ik vaak snel wat er speelt en help ik anderen om helderheid te krijgen in wat vaak ongrijpbaar voelt. Empathie stelt me in staat om met mensen te verbinden, door compassie raak ik daar niet in verstrikt. Dat maak me bij uitstek geschikt om de diepte in te gaan.

Mijn eigen leven (1987) is bewogen geweest. Ondanks mijn ervaringen ben ik niet verzand in zelfmedelijden of slachtofferschap, maar dit omgezet in een motivatie om te begrijpen. En later om daarmee te helpen. Ik weet wat het is om de grond onder je voeten kwijt te raken, maar ik weet óók wat het is om nog sterker op te bouwen. Dat maakt dat ik mensen daar zonder al teveel wollige praatjes mee kan helpen, want ik spreek uit eigen ervaring. Inmiddels ben ik moeder, een stabiel partnerschap en heb ik mijn draai in dit leven gevonden.

Maakt mijn pad mij “perfect”, iemand waar je tegenop moet kijken? Absoluut niet. En word jij perfect door mijn begeleiding? Nee. En dat is ook precies de bedoeling. Je gaat je eigen neutrale middenlijn vinden in ál jouw facetten. Dat is het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven.

Meer lezen over de praktijk en de weg ernaartoe? Lees dan dit blog.